قطعات در برنامه های واقعی تحت فشارهای مختلفی قرار می گیرند. این ممکن است توسط سایر قسمت ها ، مواد شیمیایی ، حلالها یا محیط آن را خراب کند. قطعات همچنین ممکن است در حین کار سریعتر از بین بروند زیرا ممکن است در معرض پوشیدن یا اصطکاک قرار بگیرد.
به منظور گسترش عمر خدمت قسمت و جلوگیری از خوردگی ، می توان ماده فلزی دیگری را در این قسمت آبکاری کرد. این فرآیند آبکاری به صورت آبکاری نامیده می شود. با استفاده از الکترولیز ، یک لایه نازک از فلز دیگر به صورت الکتریکی به سطح قسمت وصل می شود. علاوه بر ارائه مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش افزایش یافته ، آبکاری نیز می تواند عملکرد قسمت را تقویت کند ، آن را با دوام تر تر کند یا ظاهر آن را بهبود بخشد.
بسیاری از انواع فلزات را می توان در فرآیند آبکاری استفاده کرد. بسته به صنعت و هدف از قسمت ، نیکل ، کروم و روی به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. هر فلز مزایا و معایب خود را دارد. بیایید نگاهی به تفاوت های بین آبکاری روی ، آبکاری کروم و آبکاری نیکل بیندازیم.
آبکاری روی
علاوه بر مقاوم در برابر قلیایی ، سولفیدها و اسیدها ، آبکاری روی نیز مقاومت در برابر خوردگی عالی دارد. این فلز همچنین از قدرت مکانیکی خوبی برخوردار است. از آنجا که این یک فلز پایدار است ، اغلب در محیط های مرطوب و با درجه حرارت بالا استفاده می شود. از آنجا که منابع روی فراوان و پردازش آسان است ، هزینه کم است. با این حال ، لازم به ذکر است که گالوانیزه برای قطعاتی با اصطکاک بالا مناسب نیست. این ماده اغلب در بسیاری از برنامه ها برای جلوگیری از زنگ زدگی قطعات استفاده می شود.
برنامه های معمولی:
ضد خوردگی قطعات فولادی: مانند پیچ های خودرو ، داربست و سخت افزار در فضای باز (با استفاده از محافظت از آند قربانی روی از روی برای خوردگی ترجیحی لایه روی برای محافظت از بستر).
قطعات کم بار: مانند چشمه ها و واشرها (کم هزینه اما مقاوم در برابر سایش).
مزایا و مضرات:
عملکرد هزینه بالا ، مناسب برای نیازهای ضد خوردگی در مقیاس بزرگ.
سختی کم ، برای صحنه های اصطکاک مناسب نیست ، اکسیداسیون آسان در دماهای بالا (نقطه ذوب روی 419 درجه).
آبکاری
آبکاری نیکل یک ماده سخت با مقاومت در برابر خوردگی خوب است. معمولاً برای تقویت مقاومت در برابر خوردگی طبیعی مس روی مس آبکاری می شود. نیکل همچنین بسیار بازتابنده است و برای اهداف تزئینی استفاده می شود. این فلز می تواند ظاهر فلزات را تقویت کرده و مقاومت سایش را بهبود بخشد. نیکل یک فلز متخلخل است ، بنابراین چندین لایه باید روی فلزات دیگر آبکاری شود تا از آن محافظت کند.
برنامه های معمولی:
آبکاری تزئینی: مانند سخت افزار حمام ، قطعات داخلی خودرو (نیکل روشن + آب بندی برای بهبود زیبایی شناسی).
پوشش عملکردی: اجزای الکترونیکی (نیکل دارای هدایت متوسط است و می تواند به عنوان لایه پایین پد استفاده شود) ، سطح قالب (افزایش سختی و مقاومت در برابر خوردگی).
پوشش کامپوزیت: آلیاژ نیکل-فسفور را با فسفر ، کربن و غیره تشکیل می دهد (ساختار آمورف ، سختی بالاتر).
مزایا و مضرات:
براق خوب ، مقاومت در برابر خوردگی اسید (مانند مقاومت اسید آلی).
هزینه بالا ، بسیار ضخیم و آسان برای آغوش ، برای جلوگیری از آغوش هیدروژن باید با لایه مس هماهنگ شود.
آبکاری
کروم در هنگام قرار گرفتن در معرض اسیدهای خاص ، سولفیدهای کربنات ، قلیایی و آب و هوای مرطوب بسیار پایدار است. این فلز از مقاومت در برابر حرارت زیاد ، مقاومت در برابر سایش خوب و سختی برخوردار است. آبکاری Chrome می تواند قطعاتی را در برابر سایش مناسب و مزایای بازتاب نور فراهم کند. با این حال ، کروم بسیار شکننده و متخلخل است. کروم خود محافظت از خوردگی خوبی ندارد. با این حال ، هنگامی که با مس و نیکل ترکیب می شود ، این پوشش می تواند برای قطعات موجود در محیط های خورنده استفاده شود.
برنامه های معمولی:
آبکاری کروم تزئینی: چرخ های اتومبیل ، دستگیره های مبلمان (اثر آینه ، بهبود درجه).
آبکاری کروم سخت: شفت های مکانیکی ، حلقه های پیستون ، قالب (سختی زیاد + مقاومت سایش ، تعمیر قطعات فرسوده).
مصارف ویژه: قطعات هوافضا (مقاوم در برابر اکسیداسیون درجه حرارت بالا ، نقطه ذوب کروم 1857 درجه).
مزایا و مضرات:
بالاترین سختی ، مقاومت بسیار قوی و مقاومت در برابر خوردگی.
هزینه بالای حفاظت از محیط زیست ، فرآیند پیچیده (چگالی جریان باید کاملاً کنترل شود) ، و پوشش آن آسان است (پوشش ضخیم نیاز به درمان تسکین استرس دارد).
علاوه بر این فلزات ، آبکاری کادمیوم ، مس و قلع نیز می تواند برای قطعات صنعتی استفاده شود. فلزات گرانبها مانند طلا ، نقره و پلاتین نیز می توانند برای قطعات برقی استفاده شوند. طلا یک آبکاری مشترک برای نیمه هادی ها و اتصالات در صنعت برقی و الکترونیکی است.
چگونه انتخاب کنیم؟
هنگام انتخاب آبکاری فلزی از طرف خود ، استفاده از قسمت را در کاربرد واقعی و اینکه آیا با محیط تعامل خواهد داشت ، در نظر بگیرید. سپس یک آبکاری را انتخاب کنید که مزایای مربوطه را ارائه دهد.
محافظت و هزینه خوردگی را در نظر بگیرید: آبکاری روی (مانند قطعات فولادی در فضای باز) را انتخاب کنید.
به مقاومت در برابر خوردگی و متوسط در برابر خوردگی نیاز دارید: آبکاری نیکل (مانند مسکن لوازم خانگی ، محصولات بهداشتی) را انتخاب کنید. دنبال کردن سختی و مقاومت در برابر سایش: آبکاری کروم (مانند قطعات انتقال مکانیکی ، قالب ها) را انتخاب کنید.
الزامات پیچیده: آبکاری ترکیبی (مانند مس + نیکل + کروم ، با در نظر گرفتن چسبندگی ، براق و سختی ، که برای چرخ های اتومبیل استفاده می شود).